Κουρτίνα

Η εκτροφή με το σύστημα της κουρτίνας είναι μια καινούργια μέθοδος που είναι αρκετά διαφορετική από τις γνωστές και η οποία είναι περισσότερο γνωστή στις χώρες της Ν. Αμερικής, στην Ισπανία και Πορτογαλία.

Στην χώρα μας υπάρχει σε νηπιακό στάδιο και τα πρώτα αποτελέσματα είναι πολύ καλά. Στην δική μας μονάδα το σύστημα είναι δοκιμασμένο από τις αρχές καλοκαιριού του 2010 και μπορώ να πω ότι μείναμε πολύ ευχαριστημένοι. Την φετινή χρονιά έγινε ακόμη ένα πάρκο και στο πρόγραμμα είναι επέκταση σε άλλα 200 τ.μ. με στόχο παραγωγής που θα φτάνει τον 1.5 τόνο περίπου.

Όταν λέμε κουρτίνα εννοούμαι τον τρόπο με τον οποίο κρέμεται το υλικό πάνω στο οποίο κάθονται τα σαλιγκάρια. Το υλικό μπορεί να είναι από πυκνό δίχτυ σκίασης, πλαστικό ή ξύλο. Μετά αυτό “ράβεται” πάνω σε ξύλο ή άλλο υλικό το οποίο με την σειρά του μπαίνει πάνω στην βάση ή τελάρο σε απόσταση η μία την άλλη περίπου στους 8-10 πόντους. Η σίτιση είναι καλό να γίνεται πάνω στο τελάρο σε φύλα αλουμινίου (είναι καλό υλικό γιατί δεν “κρατάει” μικρόβια. Γι’αυτό φτιάχνουν και τα αναψυκτικά από αλουμίνιο). Υπάρχουν ελεγχόμενες συνθήκες υγρασίας και θερμοκρασίας ειδικά αν η εκτροφή γίνεται σε κλειστούς χώρους όπως αποθήκες, διχτυοκήπια κτλ.

Δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα όσον αφορά την συμπεριφορά του σαλιγκαριού στον κύκλο της ζωής του. Πάνω στην κατασκευή γίνεται το ζευγάρωμα, το τάϊσμα, η απόθεση των αυγών σε γλαστράκια, η γέννηση των μικρών και το μεγάλωμά τους.

Πλεονεκτήματα:

• Πολύ μεγάλη εξοικονόμηση χώρου λόγω της κατασκευής που σημαίνει και μεγαλύτερη απόδοση.
• Καλύτερος αερισμός του χώρου ανάπαυσης των σαλιγκαριών.
• Τα κόπρανα και άλλες ακαθαρσίες πέφτουν στο δάπεδο οπότε δεν έρχονται σε επαφή μ’αυτά.
• Μεγάλη ευκολία στο μάζεμα.
• Καλύτερη διαχείρηση των ζώων καθώς είναι εύκολα εμφανή.

Μειονεκτήματα:

• Μεγαλύτερο κόστος κατασκευής από του ανοιχτού.