Συνταγές

Το σαλιγκάρι σαν τροφή του ανθρώπου.

Η σάρκα του σαλιγκαριού έχει την εξής χημική σύσταση με διακυμάνσεις ανάλογα με την ηλικία, την διατροφή, την εποχή και τις καιρικές συνθήκες.

Είδος Σαλιγκαριού	Νερό	Πρωτεΐνες	Λίπος	Υδατάνθρακες	Τέφρα(άλατα)
Πομάτια	80,50	14,00	1,70	1,90	1,90
Ασπέρσα	79,46	14,56	0,69	3,87	1,42
Λουκόρουμ	80,59	12,94	0,63	4,38	1,77

ΔΙΑΤΡΟΦΙΚΗ ΑΞΙΑ

Τα μικρά και τα γέρικα έχουν σάρκα σκληρή. Αυτά που τρώγονται είναι ηλικίας 2-4 χρονών. Ενώ στο εκτροφείο αυτό επιτυγχάνεται σε χρονικό διάστημα 4-9 μηνών. Τα σαλιγκάρια είναι μια υγιεινή, εύπεπτη, νόστιμη και θρεπτική τροφή. Οι πρωτεΐνες που περιέχουν, αποτελούνται από αμινοξέα που χρειάζεται ο ανθρώπινος οργανισμός και έχει δέκα φορές λιγότερα βακτηρίδια σε σύγκριση με τα άλλα κρέατα. Πολλές από τις θεραπευτικές ιδιότητες που αποδίδονται στα σαλιγκάρια, έχουν επιβεβαιωθεί.

Τα αμινοξέα που περιέχονται στις πρωτεΐνες βοηθούν στην ανακατασκευή των κατεστραμμένων ιστών του πεπτικού συστήματος. Το ασβέστιο και ο σίδηρος βοηθούν στη θεραπεία της φυματίωσης και του ραχιτισμού. Τα οξέα συντελούν στην μείωση της χοληστερίνης. Το μειωμένο λίπος περιορίζει τις παθήσεις του συκωτιού, την αρτηριοσκλήρωση και τη παχυσαρκία.

Η θερμιδική αξία των σαλιγκαριών είναι μικρότερη από το κρέας διάφορων ψαριών, πτηνών και θηλαστικών.

Ανά 100 γραμμάρια:

Θερμίδες: 60 εως 80

Πρωτεΐνες (%) 13,5

Λίπη (%) 0,5 εως 0,8

Νερό (%) 83.8

Είναι καλή πηγή φωσφόρου, μαγνησίου, καλίου, νατρίου, σεληνίου, αμινοξέων, βιταμινών και ασβεστίου, ειδικά σε περιόδους νηστείας. Παρέχουν στον οργανισμό τα Ω3 λιπαρά οξέα, τα οποία θεωρούνται απαραίτητα, καθώς ο άνθρωπος δε μπορεί να τα συνθέσει και γι’ αυτό πρέπει να τα λάβει με τη διατροφή του.
Σε πολλές περιπτώσεις τα σαλιγκάρια έχουν χρησιμοποιηθεί στη φαρμακευτική επιστήμη για την παρασκευή θεραπευτικών προϊόντων και καλλυντικών. Στην αρχαιότητα θεωρούνταν ωφέλιμα για τους πόνους του στομάχου, τις αιμορραγίες, την υδρωπικία και την κήλη. Κατά το μεσαίωνα τα χρησιμοποιούσαν για την αντιμετώπιση ασθενειών όπως στοματικές διαταραχές, βρογχίτιδα, φυματίωση, πληγές, σκορβούτο κ.ά..

Σύμφωνα με πρόσφατες επιστημονικές έρευνες, τα σαλιγκάρια διαθέτουν χημικές ουσίες που μπορούν να χρησιμοποιηθούν στην πρόβλεψη και την έγκαιρη διάγνωση μεταστάσεων σε περιπτώσεις καρκίνου όπως του μαστού, των ωοθηκών, του οισοφάγου, του εντέρου και του προστάτη.
Τα ανόργανα στοιχεία και τα ιχνοστοιχεία που διαθέτουν, παρεμποδίζουν την αθηροσκλήρωση και τη θρόμβωση, έχουν αντιφλεγμονώδεις επιδράσεις, βοηθούν στην πρόληψη αλλεργιών, κατάθλιψης και άλλων ασθενειών του νευρικού συστήματος, προστατεύουν από καρδιοπάθειες και συμβάλλουν στη σωστή λειτουργία του θυρεοειδούς και του ανοσοποιητικού συστήματος.
Η υψηλή βιωσιμότητα των κατοίκων της Κρήτης και τα χαμηλά ποσοστά καρκίνου, συσχετίστηκαν με τη συχνή κατανάλωση σαλιγκαριών (εκτός από το ελαιόλαδο), ενώ το κρέας τους αποτελεί μια λιχουδιά για τους γευσιγνώστες.

Είναι μια τροφή πλούσια σε πρωτεΐνες και σε πολύτιμα άλατα, φτωχή σε λίπος (4 φορές λιγότερο από το βοδινό και 6 από το τυρί) και δίνει ελάχιστές θερμίδες. Η θρεπτική αξία τους ενισχύεται από το γεγονός ότι οι πρωτεΐνες τους αποτελούνται από τα αμινοξέα που χρειάζεται ο ανθρώπινος οργανισμός και ότι έχουν 10 φορές λιγότερα βακτηρίδια σε σύγκριση με άλλα κρέατα.

Υπάρχουν πάρα πολλές συνταγές των σαλιγκαριών, πολλές όμως μοιάζουν λίγο πολύ μεταξύ τους.

Γενικά τα σαλιγκάρια καταναλώνονται βραστά, τηγανητά, με σάλτσα, οφτά (στην σχάρα ή στα κάρβουνα) και στον φούρνο. Οι συνταγές, ανάλογα με την προετοιμασία των σαλιγκαριών που χρησιμοποιούνται, κατατάσσονται σε τρεις ομάδες:

1. Συνταγές για σαλιγκάρια με το κέλυφος.
2. Συνταγές για σαλιγκάρια αποκελυφωμένα.
3. Συνταγές για σαλιγκάρια ξαναγεμισμένα.

Τα σαλιγκάρια συνοδεύονται από κρασιά λευκά ξηρά ή ροζέ. Δηλαδή κρασιά για ψάρια. Οι πιο εκλεπτυσμένοι καταναλωτές χρησιμοποιούν σαμπάνια. Καλή εκλογή είναι το τυπικό κρασί της περιοχής.

Καλή σας όρεξη.